[W tym roku, 2005, 11 września wypada Śri Radhastami. Jak zazwyczaj, Śrila Narayana, obejmie przewodnictwo festiwalu podczas tego dnia w Śri Kesavaji Gaudiya Matha w Mathurze. ]

[Wczesnym rankiem 12 września w związku z rozpoczęciem obchodów Śri Radhastami w bogato przyozdobionej Śri Kesavaji Gaudiya Matha w Mathurze, Śrila Narayana Maharadża poprosił wielbicieli, aby śpiewali „Śri Krsna Virahe” napisaną przez Śrila Bhaktivinoda Thakura. Następnie wyjaśnił znaczenie niektórych wersetów:]

[Śrila Narayana Gosvami Maharadża:] Niektórzy bhaktowie powiedzieli mi, że kiedy czytają Śrimad-Bhagavatam, a szczególnie znaczenia Śrila Bhaktivedanty Swamiego Maharadża, tracą wiarę w świadomość Kryszny, ponieważ Jego znaczenia oświadczają, że kobiety są niżej, a osoby o czarnej skórze są śudrami i nie powinni otrzymać bhakti, nie są w stanie mieć bhakti itp. Wiele osób odeszło z ISKCON-u z tego właśnie powodu.

Tridandiswami Sri Śrimad Bhaktiwedanta Narajana Maharadża

[W roku 1999 miesiąc Puruszottama rozpoczął się 16 maja. Tego dnia Śrila Narajana Maharadża był w Badger w Kalifornii i wygłosił krótki wykład o znaczeniu tego miesiąca. Poniżej zamieszczany zapis tego miniwykładu.]

Wchodzimy w miesiąc Puruszottama. Pan Kryszna jest Puruszottamą, dlatego ten miesiąc jest miesiącem Kryszny. Pośród wszystkich inkarnacji Śri Kryszna jest Puruszottamą, Najwyższą Osobą. Ten miesiąc zajmuje więc wyjątkową pozycję pośród innych, podobnie jak Kartika. Mamy szczęście być dziś tutaj w Nowej Wradży, tak blisko Giriradża-Gowardhana, Śjama-kundy i Radha-kundy. Zamanifestowało się tutaj całe Wrindawan. Pawie tańczą i tyle innych rzeczy przypomina nam Śri Wrindawan-dham.

W Indiach obchodzimy miesiąc Puruszottama w obecności Puruszottamy, w jego siedzibie -Niladri w Dżagannatha Puri. Wielbiciele spędzają tam cały miesiąc, przestrzegają pewnych zasad i reguł, wstają o czwartej rano. Ci, którzy pragną osiągnąć kryszna-bhakti oraz szczególnie obchodzić miesiąc Puruszottama, stosują się do wielu reguł od pierwszego dnia tego miesiąca.

2 września 1999 roku (dzień przed Dżanmastami)

Tłumna procesja harinama sankirtana zorganizowana przez członków Keśawadżi Gaudija Math w wigilię Dżanmastami wypełniły serca mieszkańców Mathury i uliczki miasta radością. Na czele procesji kroczył ogromny słoń przystrojony niczym osobisty sługa króla, za nim podążał wielbłąd, dorównujący strojnością słoniowi. Na wielbłądzie siedziało sześciu mężczyzn, grając jednocześnie na czterech bębnach. W procesji brało udział pięć grup kirtanowych, w sumie harinam zgromadził ponad dwa tysiące roztańczonych i rozśpiewanych wielbicieli. Na czele każdej z grup kirtanowych jechał powóz. Pierwszym jechali aktorzy przebrani za Krysznę i Balaramę. W kolejnym powozie siedział Śrila Gurudewa z Nawina Kryszną Prabhu u boku, a w ostatnim jechali Śrila Radha Winode Bihardżi i Mahaprabhu, którzy - wierzcie lub nie - uśmiechali się! Główną atrakcją był taniec dandia zaprezentowany przez kobiecą grupę kirtanową. Informacja o tym znalazła się nazajutrz na pierwszej stronie lokalnej gazety. Ekstatyczna procesja trwała cztery godziny. Śrila Gurudewa powiedział następnego dnia, że każdy kto słyszał ten kirtan - owad, zwierzę czy ptak - zostanie obdarzony szczególną łaską.