Więcej info na: www.purebhakti.com

lub po rosyjsku: www.purebhakti.ru

O Raganuga-bhakti

Dyskusje z GBC o książce: Raga-wartma-ćandrika [Część 2]

Mathura, Indie: 1991

W pierwszej śloce Wilapa-kusumanjali, Śrila Raghunatha dasa Goswami stwierdza, że chociaż mąż Rupy Mandżari jest nieobecny, on widzi znak na jej wargach. Jak to się mogło stać? To nie jest tak, że Kryszna pocałował Rupę Mandżari. On pocałował Śrimati Radhikę i dlatego Radhika ma ten znak na Swoich wargach, ale znak natychmiast się zamanifestował na wargach Rupy Mandżari.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Pytałem ciebie o to w Bombaju.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Znaki na twarzy albo ciele Śrimati Radharani nie pojawiają się u Lality i Wiśakhi, ale wszystkie pojawiają się u mandżari. Jesteśmy zwolennikami Rupy Goswamiego, który jest Rupą Mandżari.

Myślę, że w ciągu całego twojego życia nie zapomnisz tego nauczania.

Ktoś mógł przyjąć tylko anuszthaniki (formalne) diksza, myśląc: "Tak wiele innych osób otrzymało diksza, więc też powinienem otrzymać." Przy jagji ogniowej ktoś może otrzymać świętą nić, kanti-mala (naszyjnik z tulasi) i tak dalej, ale może nie otrzymać instrukcji na temat wewnętrznego nastroju diksza, który tworzy prawdziwe diksza.

Diksza przychodzi stopniowo, nie za chwilę; proces otrzymywania diksza ma miejsce w ciągu długiego czasu. Kiedy ktoś ma odpowiedni potencjał samskar z poprzednich wcieleń, łatwo przyjmie diksza i proces dokona się szybko, ale bez poprzednich samskar proces będzie się opóźniał.

Śripad Tamal Kryszna Goswami: Chyba, że dostaje się towarzystwo Waisznawów raganuga.

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża: Uczeń również musi być kwalifikowany. Jeśli uczeń nie ma dostatecznych samskar i nie posiada jeszcze żadnego gorliwego pragnienia, nie będzie w stanie właściwie otrzymywać tych prawd od jego diksza-guru, który może być bardzo kwalifikowany, ale może nie mieć wystarczająco czasu, by wyszkolić go w tym temacie. Następnie, kiedy pojawia się gorliwe pragnienie czynienia postępu, uczeń nie zmienia swojego gurudewa, ale konieczne się staje przyjęcie przez niego siksza-guru. Czasami uczeń będzie preferował swojego siksza-guru, albo będzie traktował obu guru jednakowo, stosownie do ich kwalifikacji. Stopniowo usłyszy o wszystkich tych tematach.

Jeśli czyjś diksza-guru jest obecny, uczeń otrzyma wszystkie te rzeczy od niego. Albo jego gurudewa z zadowoleniem poleci mu, by słuchał od innej osoby, jak w przypadku Śri Śjamanandy Prabhu, Śrila Narottamy dasa Thakura i Śri Śriniwasa Aćarji.

Cztery dyskusje, jakie odbyły się na temat Raga-vartma-czandrika (Część 1); Mathura, Indie: 1991

Śrila Bhaktiwedanta Narajana Goswami Maharadża we wczesnych latach 90, w Mathurze, w Indiach, uprzejmie udzielił wielu darśanów członkom ISKCON GBC.

[We wczesnych latach 90-tych, Śrila Narajana Goswami Maharadża zwykł udzielać darszanów kilku członkom ISKCON'owego GBC. Podczas tych paru lat, prosili go o przedyskutowanie kilku pozycji z literatury Gaudija Wisznuiciej, takich jak Dżaiwa-dharma, Śrimad-Bhagawatam - Pieśń Dziesiąta (Rasa-lila, Venu-gita, Brahmara-gita i Gopi-gita) Harinama-czintamani, Wilapa-kusumandżali i Raga-vartma-czandrika.

W 1991 roku Śrila Bhaktiwedanta Narajana Maharadża przeprowadził cztery dyskusje na temat Raga-vartma-czandrika. Poniżej przedstawiamy pierwszą część z tej serii, mamy nadzieję wysłać wam kolejne części. Jak już mogliśmy się dowiedzieć, Śrila Maharadża poprosił, aby wszystkie jego poranne rozmowy podczas spacerów i darszanów zostały opublikowane i zalecił aby uwzględnione zostały również darszany jakie odbyły się dla członków ISKCON'owego GBC.]

Śripad Tamal Krsna Goswami: Powiedziałeś, że dzisiaj będziesz mówił o Raga-vartma-czandrika. Powiedziałeś, że ją streścisz i podsumujesz.

Śrila Narajana Goswami Maharadża: Przed rozpoczęciem omawiania Raga-vartma-czandrika, najpierw pomódlmy się do naszego Gurudewa, Śri Śrimad Bhakti Pragjany Keśawy Goswamiego Maharadża, do Śri Śrimad Bhaktiwedanty Swamiego Maharadża, do Śrila Rupy Goswamiego i Śrila Raghunatha Dasa Goswamiego, a następnie do autora Śrila Wiśwanatha Czakrawartiego Thakura. Szczerze błagajmy o to, aby ich łaska spłynęła na nas, a szczególnie łaska Śrila Wiśwanatha Czakrawartiego Thakura.

W Raga-vartma-czandrika, Śrila Wiśwanatha Czakrawarti Thakura mówi nam o tym, co uświadomił sobie (zrealizował) dzięki łasce Śri Ćajtanji Mahaprabhu i Śrila Rupy Goswamiego odnośnie anuragi Śri Śri Radha-Kryszny. Anuraga odnosi się do tego stanu premy, który przychodzi tuż przed mahabhawą. W premie przychodzą (takie stany jak) sneha, następnie mana, pranaja, raga i wtedy anuraga.*[Zobacz przypis końcowy 1]

Rozdział 1
Wieczna i tymczasowa dharma dżiwy.

W tym świecie najznakomitszym miejscem jest wyspa Dżambudwipa. Na Dżambudwipie wyjątkową jest kraina Bharata-warsza, a w krainie Bharata-warszy najwznioślejszym miejscem jest Gauda-bhumi. W Gauda-bhumi najbardziej znamienity jest region dziewięciu wysp Śri Nawadwipa-mandala, a w obszarze Śri Nawadwipa-mandali, na wschodnim brzegu rzeki Bhagirathi, znajduje się usytuowana na wieczność, przepiękna osada Śri Godruma.

W pradawnych czasach, wiele osób oddanych praktyce bhadźanu zamieszkiwało różne miejsca Śri Godrumy. To właśnie tu Śri Surabhi, boska krowa ówcześnie wielbiła Najwyższego Pana Bhagawana, Śri Gauraczandrę w swoim własnym kuńdża, w zagajniku osłoniętym od słońca pachnącymi i kwitnącymi pnączami. Niedaleko od tego kuńdża, znajduje się Pradjumna-kuńdża. Tutaj właśnie Śri Premadasa Paramahamsa Babadżi, uczeń śiksza Brahmaczarina Pradjumny, najlepszego spośród towarzyszy Śri Gauraczandry, zamieszkiwał obecnie w kutira (chatce) osłoniętej winoroślami i gęstym listowiem oraz spędzał swój czas będąc nieustannie pogrążonym w boskim zachwycie bhadźanem.

Śri Premadasa Babadżi był wybitnym uczonym, doskonale znającym wszystkie konkluzje śastr. Z pełnym przekonaniem przyjął on schronienie lasu Śri Godrumy wiedząc, że w swojej istocie, jest on nie różny od Śri Nandagrama. Babadżi Maharadża regularnie, każdego dnia intonował dwieście tysięcy świętych imion oraz ofiarowywał setki pokłonów Wisznuitom. Utrzymywał się poprzez przyjmowanie jałmużny od pasterzy krów. Kiedykolwiek znalazł on wolną chwilę od tych zajęć, nie wykorzystywał jej na czcze plotkowanie, ale poświęcał ją na czytanie książki Prema-wiwarta, napisanej przez Śri Dżagadanandę, bliskiego towarzysza Śri Gaurasundary.

[Lola dasi:] Opowiedziałeś nam o rozrywce, w której mleko w naczyniu zastanawiało się: "Jak mogę służyć Krysznie?" Tak więc zrozumieliśmy, że na Goloce Wryndawanie mleko jest świadome. Moje pytanie więc brzmi: kiedy mleko staje się rasagulami (pewnymi indyjskimi słodyczami), by każdy z chłopców pasterzy zjadł jedną rasagulę? W jaki sposób możemy zrozumieć, że mleko jest wieczne?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kiedy Śri Kryszna jadł rasagulę, ona wchodziła do Jego ust i do jego żołądka, tam stawała się wieczna. Cokolwiek Kryszna je, wszystkie te rzeczy są wieczne. Czy rozumiesz?

[Wielbiciel:] Nie.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Kryszna jest wieczny i we Wryndawanie wszystko jest wieczne. Więc Kryszna zjadł rasagulę i zatrzymał ją w żołądku. Jeśli on może posiadać cały świat w Swoim brzuchu, to czemu miałby nie móc zatrzymać tam rasaguli?

[Wielbiciel:] Czy ta rasagula wiecznie pozostaje świadoma?

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Wszystko w Krysznie jest świadome.

[Wielbiciel:] To jest niepojęte.

[Śrila Narajana Goswami Maharadża:] Tak.

cintamani-prakara-sadmasu kalpa-vrksa-
laksavrtesu surabhir abhipalayantam
laksmi-sahasra-sata-sambhrama-sevyamanam
govindam adi-purusam tam aham bhajami

[Wielbię Govindę, pierwotnego Pana, pierwszego przodka, który opiekuje się krowami i spełnia wszystkie pragnienia, w siedzibie zbudowanej z duchowych klejnotów, otoczonej milionami drzew pragnień, (gdzie) setki i tysiące bogiń lakszmi lub gopi służy Mu zawsze, z wielkim szacunkiem i miłością. (Brahma-samhita 5.29)]